Happiness

‘Happiness’ is een hot maatschappelijk én wetenschappelijk thema. Het wordt namelijk steeds duidelijker dat geluk, en gelukkig zijn, een positief effect heeft op je vitaliteit. En dat er veel mensen zijn die niet zo vitaal of gelukkig zijn als wenselijk. Zo is er in Nederland veel mis met bijvoorbeeld het welzijn van onze studenten en van werknemers. Er is veel angst, depressie en stress en er zijn veel burnouts.

Binnen het Kenniscentrum VEER (Vitaliteit En Eigen Regie) van de Hogeschool Leiden zijn we dan ook bezig met het bevorderen van de vitaliteit van de studenten en de medewerkers van de hogeschool. In dat kader lees ik veel over vitaliteit, wat het bevordert of juist ook vermindert en dus ook over geluk.

Zodoende vond ik ook het werk van Laurie Santos, professor in de psychologie aan de Yale University. Ze ontdekte dat veel studenten ongelukkig waren en besloot daar wat aan te gaan doen. “Om haar studenten te helpen, zette de hoogleraar vorig jaar de collegereeks ‘The Science of Well-Being’ op. In de reeks behandelt Santos de wetenschappelijke inzichten over welzijn en geluk en geeft ze de studenten oefeningen mee die hen moeten helpen een gelukkiger leven te leiden. De combinatie van studiepunten verdienen en een praktische training in levensgeluk bleek een gouden formule. Met 1.200 inschrijvingen werd het ‘happiness-college’ het best bezochte vak in de geschiedenis van de prestigieuze universiteit.” Interessant is dat Santos op basis van de huidige wetenschappelijke kennis studenten concrete handvatten kon geven om gelukkiger te worden door hun gedrag te veranderen. En maar liefst 40 procent van ons geluksniveau hangt af van ons eigen gedrag.

En inmiddels hebben we in Nederland ook een opleiding werkgelukdeskundige en een masterclass werkgeluk. Gelukkig zijn op je werk is namelijk niet alleen fijn voor de persoon zelf, maar ook voor de werkgever. Meer werkgeluk leidt namelijk tot minder verzuim, minder stress, hogere kwaliteit van dienstverlening en meer klanttevredenheid. Belangrijke vaardigheden die je kan trainen om gelukkig(er) te zijn, zijn: kunnen genieten, dankbaar kunnen zijn, betekenis kunnen geven aan je leven, geven (in plaats van nemen), en je kunnen inleven/ empathisch kunnen zijn.

Tot slot las ik deze blog over de vrijescholen. Een ‘official’ die voor het eerst een vrijeschool bezocht, beschrijft hier welke  lieflijke sfeer hij daar aantrof. Hij werd geraakt door het zingen van de kinderen, de euritmie, de opstelling van de klaslokalen, de rustige houding van de leraren en de respectvolle houding van de kinderen. “Dit was een school waar studenten, personeel en ouders gelukkig waren,” vertelt hij. En ook hier bleek uit onderzoek dat prestaties van de leerlingen heel goed waren: “Vrijeschoolleerlingen presteren aanzienlijk beter dan hun leeftijdsgenoten op gestandaardiseerde tests aan het einde van hun middelbareschoolcurriculum."

En zo gaan mijn gedachten verder. Hoe kunnen we al deze kennis en ervaringen vruchtbaar maken voor de studenten en werknemers van de hogeschool? Hoe maken we wat het vrijeschoolonderwijs te bieden heeft vruchtbaar voor deze groepen studenten? Kunnen we hier geen happiness-colleges gaan geven? Enzovoort…

Ik word al gelukkig als ik eraan denk, dat ons het gaat lukken om het geluksniveau van de hogeschool-‘bewoners’ een beetje op te krikken. En daarmee word ik tegelijkertijd weer vitaler en is het kringetje weer rond.

Meer blogs lezen van Erik Baars.

 

Vind hier al onze bloggers